بخش ۱۷۱ - بیان آنک فتح طلبیدن مصطفی صلی الله علیه و سلم مکه را و غیر مکه را جهت دوستی ملک دنیا نبود چون فرموده است الدنیا جیفة بلک بامر بود
بخش ۳۸ - داستان آن عجوزه کی روی زشت خویشتن را جندره و گلگونه میساخت و ساخته نمیشد و پذیرا نمیآمد
غزل ۲۳۹۸ - خون خود یوسف درون چاه کنعان می خورد
غزل ۲۵۰۳ - با دهان خشک هر کس خنده تر می زند
غزل ۲۷۹۶ - زخط پشت لب آن طاق ابرو از نظر افتد
بخش ۵۸ - مقاله نوزدهم در حسب حال خام طمعانی که از شعر شعر دامی بر ساخته اند و در دست و پای هر پخته و خامی انداخته
بخش ۵۹ - حکایت مدح گفتن لاغری شاعر خواجه را که بر وی لباس آسودگی از فربهی تنگ آمده بود
شماره ۵۳۲ - یاری که ندارد از لبش جام طمع
بخش ۱۴ - رجوع به داستان گرگ و خر و ذلت عاقبت طمع کاری