شماره ۲۹۵ - پیوسته فلک تهیه نیش کند
شماره ۳۰۴ - در معرفت آن که عشق بر عقل افزود
شماره ۳۳۸ - بی یاری اکسیر، مِسَت زر نشود
شماره ۳۵۷ - در معرکه مردی که ازو کار آید
شماره ۳۷۱ - آن را که بود درخور افسر چو گهر
شماره ۴۰۶ - نتوان ز قضا گریختن با تک و تاز
شماره ۴۰۸ - موجود بود گرچه سراپا عاجز
شماره ۴۲۹ - گردون که ندانی سبب خیر و شرش
بخش ۱۹ - نه در دیده نور و نه در دل حضور
بخش ۲۱ - سزد گر به مهرش کند دل هوس
مناجات ۸ - الهی از آنچه نخواستی چه آید، و آنرا که نخواندی کی آید، ناکشته را از آب چیست، و ن
شماره ۱۳۳ - درد تو زمان زمان فزون است
شماره ۳۸۴ - چو بار زیستن اهل درد نپسندید
شماره ۷۸ - کرد حکیمی ز نظامی سوال
شماره ۱۸ - گفتم که برویت چه کنم گفت نظر
شماره ۱۷ - خندهات نوش لب ز آب بقا شیرینتر است
شماره ۶۱ - بس که در باغ رخت محو تماشا ماندیم
شمارهٔ ۳ - نصیحت سقراط سلطان را
شمارهٔ ۱۰ - حکایت ابراهیم ادهم با ردویش
شمارهٔ ۱۷ - دو بیت دیگر