شماره ۵۸۱ - هرگل که پر از لخت جگر نیست کنارش
شماره ۵۹۴ - دایم به تلخ کامی یاران خورم دریغ
شماره ۶۱۲ - زهی ز صبح بناگوشت آفتاب خجل
شماره ۶۴۲ - طعنه هرگز به دل آزاری خاری نزدم
شماره ۶۶۳ - رفتیم و به آن قامت رعنا نرسیدیم
شماره ۶۹۴ - به دل سخت تو حرفی ز دل تنگ زدم
شماره ۷۴۸ - زهد ما با می گلفام چه خواهد بودن؟
شماره ۷۷۴ - خارم که نیست گلشن صورت سرای من
شمارهٔ ۴۲ - در ذمّ بعضی از اصحاب غرور
شمارهٔ ۵۵ - به یکی از بزرگان نوشته است
شماره ۸ - در کار زمانه هر که بیکارتر است
شماره ۷۸ - گر طالع پست، نارساییها کرد
شماره ۱۷۶ - پنهان به سیه خانهٔ حرف است نقط
شماره ۲۱۳ - معنی طلبی، بساط صورت ته کن
شماره ۸۸ - چو تر هرگز نگردید، از می وصل تو دامانها
شماره ۱۷۵ - چهره نما که در چمن، شور هزار گل کند
شماره ۲۸۹ - نماید بی سبب حاصل، مسبب مدعای من
بخش ۷ - دربارهٔ پدر دانشمند خود سروده است
بخش ۵ - ستایش خاقان سخن
بخش ۱۸ - در صفت خاموشی گوید