خودشناسی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

عطار نیشابوری باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد شماره ۱۰ - خود را، سوی خود،‌رهگذری باید کرد عطار نیشابوری باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد شماره ۱۱ - هر جان که به راه رهنمون مینگرد عطار نیشابوری باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد شماره ۲۲ - هر دل که درین دایرهٔ بی سر و پاست عطار نیشابوری باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد شماره ۵۷ - گر تشنهٔ بحری به گهر ایمان دار عطار نیشابوری باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد شماره ۹۶ - جانا ز میانِ من و تو دست کراست عطار نیشابوری باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید شماره ۵ - با خویش همیشه عشقِ خود میبازیم عطار نیشابوری باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید شماره ۹ - آن چیز کزو عالم و آدم بینم عطار نیشابوری باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید شماره ۲۴ - چون من نه منم چه جان و تن باشم و بس عطار نیشابوری باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید شماره ۳۹ - من بیخبر از جان و تنم، اینت عجب! عطار نیشابوری باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید شماره ۴۹ - زان روز که دل پردهٔ این راز شناخت عطار نیشابوری باب ششم: در بیان محو شدۀ توحید و فانی در تفرید شماره ۵۷ - صد مرحله زان سوی خرد خواهم شد عطار نیشابوری باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است شماره ۱۲ - چون محرم هم نفس نهای، تو چه کنی عطار نیشابوری باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد شماره ۲۴ - گر نفس تو بسملی شود تا دانی عطار نیشابوری باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد شماره ۲۷ - پنهان گهریست در پسِ پردهٔ راز عطار نیشابوری باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد شماره ۳۴ - تن از پی کارِ خویش سرگردان است عطار نیشابوری باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان شماره ۲۴ - دل او کاکح دیدار نداشت عطار نیشابوری باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود شماره ۵ - عمری چو فلک ز تگ نمیفرسودم عطار نیشابوری باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود شماره ۶ - هرچند دریغ صدهزار است هنوز عطار نیشابوری باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود شماره ۱۸ - هر دل که ز سرِّ کار آگاهی داشت عطار نیشابوری باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود شماره ۲۹ - گاهی به هوس حرف فنا میخوانیم