شماره ۳۲ - دردا که غرور بود و بسیاری بود
شماره ۱۷ - چون بسیارم تجربه افتاد از خویش
شماره ۴۶ - پیوسته به دست خود گرفتاری تو
شماره ۳ - تا نفس بود ز سِرِّ جان نتوان گفت
شماره ۱۳ - چون من مگسم سایهٔ طوبی چکنم
شماره ۳۵ - گر عقل تو کامل است کم خور غم خویش
شماره ۲۶ - هر روز ز نو پردهٔ دیگر سازی
شماره ۶۰ - گاهی ببریدی و گهی پیوستی
شماره ۳۵ - دوش آمد و گفت اگر دل ما داری
شماره ۳۴ - دوش آمد و گفت: هیچ آزرمت نیست
شماره ۲۱ - جمشید یقین شدم ز پیدایی خویش
در خطاب کردن با دل و دریافتن اسرار معانی فرماید
در طلب دوست و اعیان کل و گنج حققی یافتن و اسرار امیرالمؤمنین علی کرّم اللّه وجهه در جاة گفتن فرماید
تمامی اشیا از یک نور واحدند (ادامه)
المقالة الخامسة الثلثون
الحكایة و التمثیل
غزل ۱۹۷ - هر آنچه بود ندارد وجود اوست عبث
غزل ۲۳۲ - بر دل و جان رواست درد در سروتن چراست درد
غزل ۳۷۴ - عید است و هرکس از غلط غیری گرفته یار خود
غزل ۴۹۰ - ای که میجوئی برون از خویشتن دلدار خویش
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
