خودشناسی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۴ - هرشب من و دل تا سحر در گوشهٔ ویرانه‌ها میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۳۱ - هر کسی در جهان غمی دارد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۳۰۸ - کس را مسنج جز بترازوی خویشتن کوهی غزلیات شماره ۸۷ - صوت نقاره ونی و سرناو چنگ و عود وفایی شوشتری رباعیات شماره ۳۹ - یک سر، داری هزار، سودا در وی سوزنی سمرقندی قصاید شمارهٔ ۱۱ - در هجاء حکیم نوزده سوزنی سمرقندی قصاید شمارهٔ ۳۱ - در وصف حال خود گوید فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۵۷۲ - ز بس سرگرم شوقم پای کم از سر نمی‌دانم فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۵۷۶ - چه افتم که خود آفت‌فزای خویشتنم فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۶۱۷ - گوهریم و بر بساط دهر یکتای خودیم جیحون یزدی رباعیات شماره ۱ - رندان به فضایل مسپاسید مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۸۸ - در نظر روزی که آرد آن نگار آئینه را سیدای نسفی مسمطات شماره ۲۰ - اگر چو غنچه کف زر نگار داشتمی صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۴۵ - دل به دست آر دلا کعبهٔ مقصود دل است صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۵۷ - شاه اورنگ نشین فکر جهانی دارد صغیر اصفهانی رباعیات شماره ۲۲ - نی‌نیک و نه بد نه عالی و نی پستم میرزا قلی میلی مشهدی رباعیات شماره ۱ - شاها منم آنکه کار خود ساخته‌ام طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۲۱ - مستم گرفت شحنه، مخور غم که چون گرفت فصیحی هروی رباعیات شماره ۴۹ - آنم که ز من زبان سخن نپذیرد میرداماد رباعیات شماره ۲۸۴ - ای وهم تو از مزیفاتی بس کن