شماره ۴ - هرشب من و دل تا سحر در گوشهٔ ویرانهها
شماره ۱۳۱ - هر کسی در جهان غمی دارد
شماره ۳۰۸ - کس را مسنج جز بترازوی خویشتن
شماره ۸۷ - صوت نقاره ونی و سرناو چنگ و عود
شماره ۳۹ - یک سر، داری هزار، سودا در وی
شمارهٔ ۱۱ - در هجاء حکیم نوزده
شمارهٔ ۳۱ - در وصف حال خود گوید
شماره ۵۷۲ - ز بس سرگرم شوقم پای کم از سر نمیدانم
شماره ۵۷۶ - چه افتم که خود آفتفزای خویشتنم
شماره ۶۱۷ - گوهریم و بر بساط دهر یکتای خودیم
شماره ۱ - رندان به فضایل مسپاسید مرا
شماره ۸۸ - در نظر روزی که آرد آن نگار آئینه را
شماره ۲۰ - اگر چو غنچه کف زر نگار داشتمی
شماره ۴۵ - دل به دست آر دلا کعبهٔ مقصود دل است
شماره ۲۵۷ - شاه اورنگ نشین فکر جهانی دارد
شماره ۲۲ - نینیک و نه بد نه عالی و نی پستم
شماره ۱ - شاها منم آنکه کار خود ساختهام
شماره ۲۲۱ - مستم گرفت شحنه، مخور غم که چون گرفت
شماره ۴۹ - آنم که ز من زبان سخن نپذیرد
شماره ۲۸۴ - ای وهم تو از مزیفاتی بس کن