غزل ۵۳۱ - شکرلله که شد عیان ره حق
غزل ۵۸۳ - کبیره‌ایست که خود را گمان کنم هستم
غزل ۶۲۷ - خویشتن را در هوا کردیم گم
رباعی ۳۵ - در بحث بسی بگفتگو پیچیدم
رباعی ۳۲ - گر زانکه بدین شاهدی و شیرینی
رباعی ۶۷ - ... م که همیشه آب خود می‌ریزد
گوهر تابناک
شمع خاموش
گنجینه دل
در بیان اینکه اصل نظام عالم از خودی است و تسلسل حیات تعینات وجود بر استحکام خودی انحصاردارد
حکایت شیخ و برهمن و مکالمه گنگ و هماله در معنی اینکه تسلسل حیات ملیه از محکم گرفتن روایات مخصوصه ملیه می باشد
در معنی اینکه توسیع حیات ملیه از تسخیر قوای نظام عالم است
رهی در سینهٔ انجم گشائی
جهان رنگ و بو فهمیدنی هست
قطرهٔ آب
زندگی و عمل در جواب هاینه موسوم به «سؤالات»
بهار تا به گلستان کشید بزم سرود
بیا که ساقی گلچهره دست بر چنگ است
بینی جهان را خود را نبینی
ترا نادان امید غمگساریها ز افرنگ است
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
