بخش ۸ - چو بشنید قیصر بر آن برنهاد
غزل ۲۶۸ - گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس
حکایت - مرا حاجیی شانهٔ عاج داد
آرزوها (۲)
بی آرزو
غزل ۴۱۹ - بیا، که صفهٔ ما بوریای میکده بس
رباعی ۲ - عیشی نبود چو عیش لولی و گدا
شماره ۵۸ - شکر ایزد را که تا من بودهام
شماره ۱۶۱ - تقاضای گوشت و انگور
شمارهٔ ۸۸ - حکیم در اواخر عمر از ملازمت دربار سلاطین احتراز مینموده، وقتی سلطان غور او را طلبید این قطعه را بدو فرستاد
شمارهٔ ۴۲۶ - از کریمالدین شراب خواهد
فی الحكایة و التمثیل
قطعه ۵۰ - دیدی که محمد مظفر
رباعی ۱ - از کشت عمل بس است یک خوشه مرا
رباعی ۱۶۲ - بگذر ز تجمل و تکبر بگذار
رباعی ۹۸
بخش ۴۹ - حکایت آن حکیم از مردم بر کرانه و سؤال و جواب او با پادشاه زمانه
شمارهٔ ۱۱۲ - ایضا له فی صفة الفرس
بخش ۴۰ - خلوت آباد حکیم
بخش ۱۶ - چو همت ز هر قید آزاده باش