شماره ۶۳ - بی رنگ به نیرنگ ترا رنگی داد
شماره ۷۴ - تافته خوش آفتابی بر همه
شماره ۱۴۸ - سر کل چون کله نهد بر سر
شماره ۱۸۷ - قطرهای بود باز بحری شد
شماره ۲۰۲ - گر عادت است رسم تکلف میان خلق
شماره ۲۳۸ - نان گندم نزد آدم خوش بود
غزل ۵۲۱ - دانی که چیست مصلحت ما؟ گریستن
رباعی ۱۰ - راهی بنما که رهنما مردی نیست
رباعی ۷۷ - عرفی که قدم در دهن تیشه نهد
رباعی ۸۲ - رفتم به جنازهٔ یک تن که فسرد
رباعی ۹۶ - جمعی ز کتاب سخنت می جویند
رباعی ۹۹ - عرفی چه خروشی که فلان گمره شد
رباعی ۱۰۱ - آنم که تنم همیشه از جان به بود
رباعی ۱۰۵ - بر ساغر من که عشق از او نشأه برد
رباعی ۱۱۸ - ای خواجه چو از تو مرگ جان خواهد برد
منظومهٔ حیدر بابا
یاتا بیلمه ییرم
غم باسدی قلیانیمی
دنیا نه یالان تاپماجادیر؟
چابالیر اوره ک سینه مده