زندگی

اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۰۵ - شهدی همه نیش است و در او نوش کم است اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۱۰ - هر چند که عاشقی دل افکارتر است اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۱۱ - عمرم که بگفتگو درین خانه گذشت اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۲۳ - پامال شود بفتنه هر مال که هست اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۳۳ - آنرا که هنر نباشد و پایه بخت اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۴۷ - من گنجم اگر خرابیم آیین است اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۷۹ - دردی کش عشق جمله صافی بین است اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۸۰ - اکنون که بهار عمر در نشو و نماست اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۸۵ - جز هجر نصیب عاشق بیدل چیست اهلی شیرازی رباعیات شماره ۱۹۷ - گردون که ازو هر چه دلم خواست نشد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۱۵ - خوشباش که غم کلید شادی باشد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۲۱ - گر عشق بنای جان ز بنیاد برد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۲۲ - خوش آنکه دمی زمانه یارم باشد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۲۹ - می خور که حیات جاودانت بدهند اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۴۷ - می خور که فلک نقد بقا میدزدد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۶۱ - دل آینه دار ترک و تاجیک بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۶۲ - اهلی که ره علم و هنر میسپرد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۶۷ - بر چرخ نه هر ستاره یی زهره بود اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۶۸ - عیش و طرب از مایه هستی خیزد اهلی شیرازی رباعیات شماره ۲۷۴ - جان بهر غمست و بیغم امکان نبود