شماره ۲۸۲ - اهلی بسخن کشت تو خرمن نشود
شماره ۲۸۴ - خر نیست کسی که از جهان ناز خرد
شماره ۳۰۰ - درویش سخی را همه کس یار بود
شماره ۳۰۲ - از بخل درین سرا کسی میر نشد
شماره ۳۰۴ - سهل است که مرد گوشه یی بگزیند
شماره ۳۳۲ - بیگانه وشی که دیر دیرش بینند
شماره ۳۳۵ - نقش سخنم بنقش نقاش بود
شماره ۳۳۶ - من نقد درستم نه مس روی اندود
شماره ۳۶۰ - آنانکه ز شاخ بخت برخوردارند
شماره ۳۶۶ - آنرا که خیال دلفروزی باشد
شماره ۳۸۹ - ای خواجه ز کف رسوم حکمت مگذار
شماره ۴۰۰ - هر چند که تنگدستی ای شاخ بهار
شماره ۴۲۴ - بیمار و جز تو یاریم نیست ز کس
شماره ۴۲۹ - دوش از غم عمر رفته در منزل خویش
شماره ۴۶۱ - گر در همه آفاق بگردی چو نسیم
شماره ۴۶۵ - تا چند بعالم مکرر نگریم
شماره ۴۶۷ - گه در طلب عیش و سروری بودیم
شماره ۴۶۸ - از شصت گذشت عمر و رهبر نشدیم
شماره ۴۹۳ - من سوخته دل ز آتش تقدیرم
شماره ۵۰۶ - آب و گل ما که دشمانند بهم