شماره ۴۶۸ - فصل بهار و خلق بعشرت نشسته اند
شماره ۴۷۷ - وصل ما یکنفس از روی نکویی باشد
شماره ۴۹۲ - خوشباس که روزی گل امید برآید
شماره ۴۹۹ - عالم از سیل فنا گرچه خطرها دارد
شماره ۵۰۸ - داغ پنهان دلم هر دیده مشکل بنگرد
شماره ۵۴۱ - هرکه شد سامان طلب پیوسته دردسر کشد
شماره ۵۵۳ - عیسی گذاشت دنیا، قارون اسیر او شد
شماره ۶۰۷ - قاصد رسید و بوی خوشی باز میرسد
شماره ۶۲۰ - جان به فکر جهان نمی ارزد
شماره ۶۳۴ - مرا دردی است کز درمان کس تسکین نخواهد شد
شماره ۷۰۵ - چار دیوار جهان کز غصه دلها خون کند
شماره ۷۱۷ - آنکه لعلش دم عیسی به کرامت دارد
شماره ۸۸۴ - یار باید بر سر ما سایه گستر بودنش
شماره ۹۰۶ - ای اجل مهلت من ده که ببوسم دامنش
شماره ۱۱۶۷ - موسم خزان ایگل در چمن گذاری کن
شماره ۱۲۶۸ - بد فرصتت چرخ فلک تن فرو مده
شماره ۱۲۸۶ - چو بپای خم نهم سر نبری گمان مستی
شماره ۱۳۷۶ - از جهان این بس که نانی خشک و آبی خوش کنی
شمارهٔ ۷۳ - در مرگ فرزند خود گوید
شماره ۷ - ای هنرور مال عالم هست دست افزار کار