زندگی

غالب دهلوی غزلیات شماره ۶۳ - هم وعده و هم منع ز بخشش چه حسابست غالب دهلوی غزلیات شماره ۶۶ - چو صبح من ز سیاهی به شام مانندست غالب دهلوی غزلیات شماره ۸۳ - هند را رند سخن پیشه گمنامی هست غالب دهلوی غزلیات شماره ۹۶ - منع ما از باده عرض احتسابی بیش نیست غالب دهلوی غزلیات شماره ۹۸ - چه فتنه ها که در اندازه گمان تو نیست غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۲۶ - خوش ست آن که با خویش جز غم ندارد غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۲۷ - نقابدار که آیین رهزنی دارد غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۳۳ - از رشک کرد آنچه به من روزگار کرد غالب دهلوی غزلیات شماره ۱۶۵ - پروا اگر از عربده دوش نکردند غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۲۳ - مرا که باده ندارم ز روزگار چه حظ؟ غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۳۴ - مرد آن که در هجوم تمنا شود هلاک غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۵۲ - اگر بر خود نمی بالد ز غارت کردن هوشم غالب دهلوی غزلیات شماره ۲۸۲ - خوش بود فارغ ز بند کفر و ایمان زیستن غالب دهلوی رباعیات شماره ۴۱ - غالب غم روزگار و بارش نکشد غالب دهلوی رباعیات شماره ۵۹ - بازی خور روزگار بودم همه عمر غالب دهلوی رباعیات شماره ۶۵ - چون درد ته پیاله باقی ست هنوز غالب دهلوی رباعیات شماره ۷۰ - در باغ مراد ما ز بیداد تگرگ غالب دهلوی رباعیات شماره ۷۳ - این رسم که بخشیده شاهی هر سال غالب دهلوی رباعیات شماره ۸۱ - نی کشته زخم ناوک و شمشیرم عسجدی اشعار باقیمانده شمارهٔ ۲ - از تغزلات