رباعی ۱۰۳ - هستی تو سزای این و صد چندین رنج
رباعی ۱۲۱ - هجر تو خوشست اگر چه زارم دارد
رباعی ۱۲۵ - گه جفت صلاح باشم و یار خرد
رباعی ۱۴۲ - گبری که گرسنه شد به نانی ارزد
رباعی ۱۴۴ - ای آنکه برت مردم بد، دد باشد
رباعی ۱۶۱ - عشق تو کرای شادی و غم نکند
رباعی ۱۷۰ - تا در طلب مات همی کام بود
رباعی ۱۷۱ - آن ذات که پروردهٔ اسرار بود
رباعی ۲۲۵ - با سینهٔ این و آن چه گویی غم خویش
رباعی ۲۲۹ - هر چند بود مردم دانا درویش
رباعی ۲۳۰ - دی آمدنی به حیرت از منزل خویش
رباعی ۲۵۴ - ای عهد تو عهد دوستان سر پل
رباعی ۲۷۴ - ای بسته به تو مهر و وفا یک عالم
رباعی ۲۹۱ - راحت همه از غمی برانداختهایم
رباعی ۲۹۶ - تا ظن نبری که از تو آگاهتریم
رباعی ۳۱۰ - تا چند ز سودای جهان پیمودن
رباعی ۳۵۸ - زین عالم بی وفا بپردازی به
رباعی ۳۷۲ - غم کی خورد آنکه شادمانیش تویی
رباعی ۴۰۰ - تا چند ز جان مستمند اندیشی
رباعی ۴۰۳ - گر دنیا را به خاشهای داشتمی