رباعی ۱۵۷ - ای دیده نظر کن اگرت بیناییست
رباعی ۱۶۲ - روزم به غم جهان فرسوده گذشت
رباعی ۱۶۳ - افسوس که ایام جوانی بگذشت
رباعی ۱۶۶ - آسان آسان ز خود امان نتوان یافت
رباعی ۱۹۶ - دردا که درین زمانهٔ پر غم و درد
رباعی ۲۰۳ - طالع سر عافیت فروشی دارد
رباعی ۲۲۳ - دلخسته و سینه چاک میباید شد
رباعی ۲۳۰ - این عمر به ابر نوبهاران ماند
رباعی ۲۷۰ - ز اول ره عشق تو مرا سهل نمود
رباعی ۲۷۵ - عاشق که غمش بر همه کس ظاهر بود
رباعی ۲۸۴ - نه کس که زجور دهر افسرده نبود
رباعی ۲۸۶ - هر کو ز در عمر درآید برود
رباعی ۳۱۶ - آسان گل باغ مدعا نتوان چید
رباعی ۳۲۹ - با یار موافق آشنایی خوشتر
رباعی ۳۵۷ - نوروز شد و جهان برآورد نفس
رباعی ۳۶۸ - در میدان آ با سپر و ترکش باش
رباعی ۴۱۱ - من دانگی و نیم داشتم حبهٔ کم
رباعی ۴۱۴ - حک کردنی است آنچه بنگاشتهام
رباعی ۴۵۱ - تا ظن نبری کز آن جهان میترسم
رباعی ۴۸۸ - ما با می و مستی سر تقوی داریم