غزل ۶۷ - از سر جان درگذر گر وصل جانان بایدت
غزل ۱۴۱ - باغ و صحرا با سهی سروان نسرین برخوشست
غزل ۱۵۹ - دوش پیری ز خرابات برون آمد مست
غزل ۵۱۶ - ترک عالم گیر و عالم را مسخر کرده گیر
غزل ۵۷۳ - بیار باده که وقت گلست و موسم باغ
غزل ۶۱۷ - مگر که صبح من امشب اسیر گشت بشام
غزل ۸۹۷ - سقی الله ایام وصل الغوانی
غزل ۵۲ - با شمع روی خوبان پروانهای چه سنجد؟
غزل ۶۶ - راحت سر مردمی ندارد
غزل ۱۷۸ - جانا، نظری که ناتوانم
غزل ۲۳۸ - در صومعه نگنجد، رند شرابخانه
غزل ۲۶۱ - چه خوش باشد دلا کز عشق یار مهربان میری
رباعی ۴۴ - افسوس! که ایام جوانی بگذشت
رباعی ۱۱۰ - پیوسته صبور و رنجکش میباشم
رباعی ۱۱۳ - آزاده دلی ز خویشتن میخواهم
رباعی ۱۳۷ - پیری بدر آمد ز خرابات فنای
غزل
مثنوی
غزل ۱۲ - دل ز هر نقش گشته ساده مرا
غزل ۱۶ - هر که دولت یافت، شست از لوح خاطر نام ما