زندگی

صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۲۰ - خار در پیراهن فرزانه می‌ریزیم ما صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۲۲ - دایم ز خود سفر چو شرر می‌کنیم ما صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۲۸ - از زمین اوج گرفته است غباری که مراست صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۲۹ - دیوانهٔ خموش به عاقل برابرست صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۳۰ - با کمال احتیاج، از خلق استغنا خوش است صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۳۳ - مرگ سبکروان طلب، آرمیدن است صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۴۶ - از سر خردهٔ جان سخت دلیرانه گذشت صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۵۸ - نه پشت پای بر اندیشه می‌توانم زد صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۸۰ - هر چه دیدیم درین باغ، ندیدن به بود صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۸۵ - چون صراحی رخت در میخانه می‌باید کشید صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۸۹ - صد گل به باد رفت و گلابی ندید کس صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۹۱ - پیش از خزان به خاک فشاندم بهار خویش صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۹۳ - سیراب در محیط شدم ز آبروی خویش صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۱۰۹ - از روی نرم، سرزنش خار می‌کشم صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۱۲۰ - ما هوش خود با بادهٔ گلرنگ داده‌ایم صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۱۲۱ - ما نقش دلپذیر ورق‌های ساده‌ایم صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۱۲۳ - ما نقل باده را ز لب جام کرده‌ایم صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۱۳۲ - خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیم صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۱۳۴ - جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیم؟ صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۱۳۶ - گر چه از وعدهٔ احسان فلک پیر شدیم