رباعی ۱۷ - این حوض که دل هلاک نظارهٔ اوست
رباعی ۳۲ - آن دست که نخل قد آدم ریزد
رباعی ۸۲ - این حوض که در دیده هر نکته رسی
شمارهٔ ۱۴ - در تضمین مطلع یکی از قصاید سعدی گوید
رباعی ۲۰ - جان قصهٔ آن ماه سخنگو گوید
شماره ۷۳ - گرد گل سرخ اندر خطی بکشیدی
شماره ۱۰۴ - سماع و بادهٔ گلگون و لعبتان چو ماه
غزل ۵۰ - دی خرامان در چمن ناگه گذشتی لاله گفت
غزل ۹۷ - شاخ گل از نسیم جلوه گر است
غزل ۱۰۹ - به سرو باغ که بیند کنون که در هرباغ
غزل ۳۶۹ - هنگام گلست باده باید
شماره ۳۰ - بهارچین کن ازان روی بزم خانهٔ خویش
بخش ۵۷ - چون گل سرخ از میان پیلگوش
بخش ۸۶ - روی هر یک چون دو هفته گرد ماه
پاره ۱۷
پاره ۳
غزل شمارهٔ ۱۴ - ساز حبیب
شمارهٔ ۷۹ - قطعه
شماره ۳۴۴ - عالمی بس دیو رای است ارنه من
رباعی ۱۸۳ - گلها چو به باغ جلوه را ساز کنند