غزل ۴۳ - دست قبا در جهان نافه گشای آمده است
غزل ۱۲۹ - ازین ده رنگتر یاری نپندارم که کس دارد
غزل ۱۴۴ - سر زلفت چو در جولان بیاید
غزل ۱۵۱ - روی تو را در رکاب شمس و قمر میرود
غزل ۱۵۹ - ماه را با نور رویش بیش مقداری نماند
غزل ۱۸۲ - آن کو چو تو دلربای دارد
غزل ۲۰۴ - مه نجویم، مه مرا روی تو بس
غزل ۳۳۵ - گلی از باغ وفا آمدهای
شمارهٔ ۱۸۲ - در مدح پدر خویش علی نجار
شمارهٔ ۲۰۸ - در مدح غیاث الدین محمد مسعود ملکشاه
شماره ۷۸ - رخسار تو را که ماه و گل بندهٔ اوست
شماره ۱۰۵ - تا در لب تو شهد سخنور باشد
شماره ۱۴۷ - صد باره وجود را فرو ریختهاند
شماره ۱۷۸ - ای چشم تو فتنهٔ فلک را قلوز
شماره ۲۲۱ - خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خم
شماره ۲۲۸ - سروی است سیاه چرده آن ماه تمام
شماره ۳۲۹ - از بلبل گل پرست خوش سازتری
تجدید مطلع
مطلع دوم
غزل ۲۸ - هر شکن در زلف تو از مشک دالی دیگرست