ستایش

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

امیر معزی قصاید شماره ۳ - ای اصل ملک و دولت ای تاج دین و دنیا امیر معزی قصاید شماره ۴ - ای جهانداری که هستی پادشاهی را سزا امیر معزی قصاید شماره ۵ - آفتاب اندر شرف شد بر جهان فرمانروا امیر معزی قصاید شماره ۷ - هرکه آن چشم دژم بیند و آن زلف دوتا امیر معزی قصاید شماره ۸ - باز آمد و آورد خزان لشکر سرما امیر معزی قصاید شماره ۱۲ - همیشه باد بقا و سلامت بُت ما امیر معزی قصاید شماره ۱۷ - هزار شکر کنم دولت مؤیّد را امیر معزی قصاید شماره ۲۲ - ستاره سجده برد طلعت منیر تو را امیر معزی قصاید شماره ۲۳ - سال چون نو گشت فرزند نو آمد شاه را امیر معزی قصاید شماره ۲۶ - به فال فرّخ و عزم درست و رأی صواب امیر معزی قصاید شماره ۲۷ - شدست باغ پر از رشته‌های در خوشاب امیر معزی قصاید شماره ۲۹ - ماه است جام باده و شاه است آفتاب امیر معزی قصاید شماره ۳۳ - اگر نشاط ‌کند دهر واجب‌ است و صواب امیر معزی قصاید شماره ۳۴ - ای زمین را رای تو چون آسمان را آفتاب امیر معزی قصاید شماره ۳۷ - آسمان است آن یا عالم پر تصویرست امیر معزی قصاید شماره ۳۹ - خدای عرش گواه و زمانه آگاه است امیر معزی قصاید شماره ۴۰ - چه سنت است‌ که در شهر زینت زَمَنَ است امیر معزی قصاید شماره ۴۱ - هفت کشور در خط فرمان سلطان سنجرست امیر معزی قصاید شماره ۴۲ - اگرچه ناموران را تفاخر از هنرست امیر معزی قصاید شماره ۴۵ - ایام نشاط است که عید است و بهار است