ستایش

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

امیر معزی قصاید شماره ۱۱۵ - چیست آن‌گوهرکه ارکان دست خمّار آورد امیر معزی قصاید شماره ۱۱۷ - بهاری ‌کز دو رخسارش همی شمس و قمر خیزد امیر معزی قصاید شماره ۱۱۸ - ز فَرّ باد فروردین جهان چو خلد رضوان شد امیر معزی قصاید شماره ۱۱۹ - شه مشرق ملک سنجر به دارالملک باز آمد امیر معزی قصاید شماره ۱۲۳ - این شوخ سواران‌ که دل خلق ستانند امیر معزی قصاید شماره ۱۲۴ - بتان چین و ختن سروران درگاهند امیر معزی قصاید شماره ۱۲۶ - ایا شهی‌ که چو تو کس ندید و کس نشنود امیر معزی قصاید شماره ۱۳۱ - تا جهان باشد خداوندش ملک سلطان بود امیر معزی قصاید شماره ۱۳۴ - آمد آن فصلی ‌کزو طبع جهان دیگر شود امیر معزی قصاید شماره ۱۳۵ - ای خداوندی که گر عزم تو بر گردون شود امیر معزی قصاید شماره ۱۳۶ - چیست آن آبی‌ که رخ را گونهٔ آذر دهد امیر معزی قصاید شماره ۱۳۷ - تا شه عالم به بهروزی و پیروزی رسید امیر معزی قصاید شماره ۱۳۹ - برمعین دین پیغمبر مبارک باد عید امیر معزی قصاید شماره ۱۴۱ - گوهر سلجوق کز نور بخارا در رسید امیر معزی قصاید شماره ۱۴۴ - ای به سلطانی نشسته با فتوح و با ظفر امیر معزی قصاید شماره ۱۴۵ - اگر ندیدی در مشک تابدار قمر امیر معزی قصاید شماره ۱۴۶ - قمر شد با سر زلفش مقامر امیر معزی قصاید شماره ۱۴۷ - فرخنده باد عید شهنشاه دادگر امیر معزی قصاید شماره ۱۵۳ - مانَد به صنوبر قدِ آن تُرکِ سَمَن‌ بر امیر معزی قصاید شماره ۱۵۵ - جهان خواهد شد از خوبی چنان تا هفته دیگر