ستایش

امیر معزی قصاید شماره ۸۲ - یاد باد آن شب‌ که یارم دل ز منزل برگرفت امیر معزی قصاید شماره ۸۵ - چون خُلد شد خراسان با شادی مُخلٌد امیر معزی قصاید شماره ۸۷ - ماه‌کند بر فلک ستایش آن خَدّ امیر معزی قصاید شماره ۸۹ - ای شاد ز تو خلق و تو از دولت خود شاد امیر معزی قصاید شماره ۹۰ - از دولت عالی به سعادت ستدم داد امیر معزی قصاید شماره ۹۱ - در معزالدین ملکشاه آفتاب دین و داد امیر معزی قصاید شماره ۹۳ - ای آمده ناگه به نشابور ز بغداد امیر معزی قصاید شماره ۹۴ - به گل یاسمن دوش پیغام داد امیر معزی قصاید شماره ۹۷ - همیشه دولت و اقبال شاه سنجر باد امیر معزی قصاید شماره ۹۸ - جاودان‌گیتی به‌ حکم شاه‌گیتی دار باد امیر معزی قصاید شماره ۱۰۲ - دولت موافقان تو را جاه و مال داد امیر معزی قصاید شماره ۱۰۳ - شهی که گوهر و دینار رایگانی داد امیر معزی قصاید شماره ۱۰۴ - هرکس که دل بر آن صنم دلستان نهاد امیر معزی قصاید شماره ۱۰۵ - تا نگار من ز سنبل بر سمن پر چین نهاد امیر معزی قصاید شماره ۱۰۶ - بتی کاو نسبت از نوشاد دارد امیر معزی قصاید شماره ۱۰۸ - مَلِک سنجر جهانداری به میراث از پدر دارد رودکی ابیات پراکنده شماره ۳۹ - از جود قبا داری پوشیده مشهر امیر معزی قصاید شماره ۱۱۰ - بتی که او نسب از لعبتان چین دارد امیر معزی قصاید شماره ۱۱۱ - هر روزکه خورشید سر ازکوه برآرد امیر معزی قصاید شماره ۱۱۴ - ازگل همی نگارم سنبل برآورد