تکبیت ۴۶۷ - توان به زندهدلی شد ز مردگان ممتاز
تکبیت ۴۷۰ - یک دیدن از برای ندیدن بود ضرور
تکبیت ۵۲۶ - سینهصافان را غباری گر بود بر چهره است
تکبیت ۵۹۵ - محضر قتلش به مهر بال و پر آماده شد
تکبیت ۸۲۳ - سراب، تشنهلبان را کند بیابان مرگ
تکبیت ۹۱۰ - مدتی سجّادهٔ تقوی به دوش انداختی
تکبیت ۹۲۷ - حاصل این مزرع ویران بهجز تشویش نیست
تکبیت ۱۰۷۶ - با گرانقدری سبک در دیدههایم چون نماز
تکبیت ۱۳۱۰ - چون سیاهی شد ز مو، هشیار میباید شدن
تکبیت ۱۳۲۷ - دل را به آتش نفس گرم آب کن
تکبیت ۱۵۳۹ - مشو از نالهٔ افسوس غافل چون جرس، باری
(۱۰) حکایت ابوالفضل حسن و کلمات او در وقت نزع
(۹) گفتار آن مجنون در نمازی که یک نان نیرزد
(۵) حکایت حسین منصور حلاج بر سر دار
(۱۵) سؤال آن مرد از مجنون در باب لیلی
(۱۰) حکایت بهلول و حلوا و بریان
بردن شاه موبد ویس را به دز اشکفت و صفت دز و خبر یافتن رامین از ویس
آشکار شدن رامین بر شاه موبد
مقدمه
شماره ۳۸ - ای از تن منقلب گذر ناکرده