شماره ۱۷ - نیست سودی که زیانش نبود در دنبال
شماره ۲۶۲ - حدیث عشق در گفتن نیاید
شمارهٔ ۷ - مدح ابوالفضایل
شماره ۵ - میان خواجه و توو میان خواجه و من
شماره ۱۰۴ - هر مرد که لاف زد شدش مردی باد
شماره ۲۰۲ - گردون نکشد کمال مسعود ملک
شمارهٔ ۱۶۹ - در وصف قصر خاقان کمالالدین محمود
شمارهٔ ۵۹ - هم در حق شمس الدین
مسمط مصنوع
بخش ۴۵ - بیان فرمودن پاشاه که مقصود از این امر اتیان بفعل مأمور به بود بلکه غرض آن بود که آنچه در سرشت شماست از انقیاد و عناد ظاهر شود
بخش ۲۳ - حکایت بر سبیل تمثیل
بخش ۲۵ - گفتار در فضیلت جود و کرم
بخش ۳۰ - گفتار در مذمت بخل
بخش ۴۷ - اشارت به بعضی از شعرای ماتقدم که از سلاطین پیشین تربیت ها یافتند و نام اینان به واسطه مدایح آنان بر صحیفه روزگار بماند
بخش ۸ - انتقال به مدح گوهر کان فتوت و مشید ارکان اخوت والی ملک جاه و جمال یوسف مصر فضل و افضال اعز الله تعالی انصاره و ضاعف اقتداره
بخش ۱۲ - حکایت مجنون که در بادیه از انگشت قلم کرده بر تخته ریگ چون رمالان رقمی می زد گفتند این نوشتن چیست و این نوشته برای کیست گفت این نام لیلی است که به نوشتن آن می نازم چون او به دست نیست با نام او عشق می بازم
بخش ۷۲ - بیعت دادن پادشاه ارکان دولت خود را با سلامان و تسلیم کردن تخت و تاج را به وی
بخش ۲۴ - نسیم قبول از جانب مصر وزیدن و محمل زلیخا را چون عماری گل به مصر کشیدن
بخش ۴۶ - رفتن زلیخا به خود پیش یوسف علیه السلام و تضرع نمودن و عذر گفتن یوسف علیه السلام از تحصیل مراد وی
بخش ۴۹ - تضرع نمودن زلیخا پیش دایه و التماس حیله ای که سبب مواصلت یوسف گردد علیه السلام کردن