شماره ۶۶ - چون شمع روز روشن از ایوان آسمان
شمارهٔ ۷۴ - در مدح حسن بن احمد گوید
شمارهٔ ۷۵ - در مدح احمد عمر گفته از غزنین فرستاد
شمارهٔ ۷۶ - وله
شماره ۴ - یارب در آن کلاله چرا عقل گمره است
شماره ۹ - قمری اندر بهار یار من است
شماره ۶۲ - خاک را چاک زد ای دوست گیاه
شمارهٔ ۲ - در مدح قوام الملک احمد عمر گفت به تهنیت خازنی وی
شمارهٔ ۱۸ - در مدح خواجه قوام الدین ابونصر محمد گوید
شماره ۲۲ - از رنگ رخ تو لاله پرتاب شده است
شماره ۲۶ - در ده پسرا می که چمن را تاب است
شماره ۱۰۹ - آیینه بیار است خط چون زنگش
شماره ۱۶۳ - ای نرگس تر جهان معطر کردی
شماره ۵ - کشید شاهد گل را صبا ز چهره نقاب
شماره ۹ - خیز ساقی که بهار انجمن بزم آراست
شماره ۱۰ - باز این لطف چه لطف است که در طبع هواست
شماره ۱۶ - نوبهارست جهان رونق دیگر دارد
شماره ۱۸ - گل آمد باز گلشن فکر لطف از جنان دارد
شماره ۱۹ - بتحریک هوا برگ رزان در باغ ریزان شد
شماره ۳۱ - شد از شکوفه چمن را لطافتی حاصل