طبیعت

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

صائب تبریزی مطالع شماره ۲۷۶ - سر ما گرم ز زور می بی غش گردد صائب تبریزی مطالع شماره ۲۸۱ - از سفر با رخ افروخته جانان آمد صائب تبریزی مطالع شماره ۲۹۷ - اگر نه اشک مرادست بر گلو گیرد صائب تبریزی مطالع شماره ۳۰۲ - به روی لاله و گل هر که می نمی نوشد صائب تبریزی مطالع شماره ۳۰۹ - سیر شکوفه عقل مرا زیر دست کرد صائب تبریزی مطالع شماره ۳۱۵ - غلیان ز دودمان وجود آشکار شد صائب تبریزی مطالع شماره ۳۳۹ - خط در دل روشن گهران مهر فزاید صائب تبریزی مطالع شماره ۳۵۵ - کریم سایل خود را غنی کند یکبار صائب تبریزی مطالع شماره ۳۵۸ - با چهره شکسته و با چشم اشکبار صائب تبریزی مطالع شماره ۳۶۸ - صنوبر قامتی کز خاک می روید گرفتارش صائب تبریزی مطالع شماره ۳۷۷ - به عزم صید چنان گرم خاست شهبازش صائب تبریزی مطالع شماره ۳۸۴ - در جبین تاک، نور باده بی غش ببین صائب تبریزی مطالع شماره ۴۱۰ - عتاب گلرخان در پرده دارد لطف پنهانی صائب تبریزی مطالع شماره ۴۱۲ - کند گل جمع خود را چون تو در گلزار می آیی صائب تبریزی مطالع شماره ۴۲۱ - ای خط سبز کز لب جانان دمیده ای صائب تبریزی مطالع شماره ۴۳۵ - برات رزق ترا از زراعت ایزد پاک صائب تبریزی مطالع شماره ۴۵۲ - کجا شور قیامت تلخ سازد خواب شیرینم؟ صائب تبریزی مطالع شماره ۴۵۳ - ما نه امروز ز گلگشت چمن سیر شدیم صائب تبریزی مطالع شماره ۴۶۳ - ما در جهان قرار اقامت نداده ایم صائب تبریزی مطالع شماره ۴۸۱ - می کند آتش زبان دفع گزند خویشتن