شماره ۳۴۴ - کجا دماغ تو گرم از شراب می گردد؟
شماره ۳۴۸ - لبش به ظاهر اگر حرف شکرین دارد
شماره ۳۵۸ - دل رمیده به این خاکدان نمی سازد
شماره ۳۶۳ - کجا به سیر چمن با رخ گشاده نشد
شماره ۳۶۹ - ز هر نهال به قد سرو اگر زیاده بود
شماره ۳۷۳ - فیض در دامن صحرای جنون می باشد
شماره ۳۸۳ - عاشقانی که دل از گریه سبکبار کنند
شماره ۳۹۴ - چندان که ممکن است کسی مردمی کند
شماره ۳۹۸ - تیر از فراق شست تو می کرد ناله دوش؟
شماره ۴۱۶ - نسیم از چمن و مشک از ختن گوید
شماره ۴۱۸ - گفتار او غم از دل ناکام می برد
شماره ۴۲۷ - بال و پر محیط ز موج آشکاره شد
شماره ۴۵۵ - گریه ما دل به طوفان می دهد
شماره ۴۶۰ - آشیان بلبلان پر گل شد از جوش بهار
شماره ۴۶۲ - ای ز رویت هر نظر محو تماشای دگر
شماره ۴۹۲ - می تراود وحشت از بوم و بر کاشانه ام
شماره ۴۹۷ - تیغ کوه همتم، دامن ز صحرا می کشم
شماره ۴۹۸ - پرده بر حسن عمل از دامن تر می کشم
شماره ۵۰۶ - چون به دریا روی با این دیده پر نم کنیم
شماره ۵۱۱ - نمی کردم به نیرنگ خزان ترک وفاداری