طبیعت

صائب تبریزی مطالع شماره ۸۵ - چون سویداست نهان در دل شب کوکب ما صائب تبریزی مطالع شماره ۱۰۳ - شانه با صد دست از بست و گشادش درهم است صائب تبریزی مطالع شماره ۱۰۶ - آتشین رویی که داغ ما گلی از باغ اوست صائب تبریزی مطالع شماره ۱۱۱ - کی نسیم صبحدم با غنچه گل کرده است صائب تبریزی مطالع شماره ۱۲۱ - در چمن چون باغدار لاله گون خود گذشت صائب تبریزی مطالع شماره ۱۲۲ - بعد سالی در گلستان جلوه ای گل کرد و رفت صائب تبریزی مطالع شماره ۱۲۴ - خبرها می دهد از می پرستی رنگ غمازت صائب تبریزی مطالع شماره ۱۳۴ - تا چمن را قد و رخسار تو آراسته است صائب تبریزی مطالع شماره ۱۳۷ - از رگ ابر هوا دسته سنبل شده است صائب تبریزی مطالع شماره ۱۴۳ - به گریه جوهر بینش ز دیده ما ریخت صائب تبریزی مطالع شماره ۱۵۰ - پلنگ اگر چه ز خشم آتش فروخته ای است صائب تبریزی مطالع شماره ۱۶۲ - چندان که خار در پی آزار بلبل است صائب تبریزی مطالع شماره ۱۶۷ - خال است این که بر لب او چشم دوخته است؟ صائب تبریزی مطالع شماره ۱۷۸ - از تراش آن خط مشکین جلوه زان رخسار کرد صائب تبریزی مطالع شماره ۱۹۷ - دور ساغر بی هوای ابر پا در گل بود صائب تبریزی مطالع شماره ۱۹۸ - در بساط آسمان خشک، همت کم بود صائب تبریزی مطالع شماره ۲۲۰ - به می خشکی ز طبع زاهدان زایل نمی گردد صائب تبریزی مطالع شماره ۲۲۷ - نهان در پرده هر موی من آه آتشین دارد صائب تبریزی مطالع شماره ۲۴۹ - هر قطره شبنم به چمن دانه ذکری است صائب تبریزی مطالع شماره ۲۵۱ - از رفتن گل صحن چمن نوحه سرایی است