شماره ۴۹۴ - قامت او چون شود در بوستان همدوش سرو
شماره ۵۱۱ - ای ز خاک افتادگان کاکلت سنبل یکی
شماره ۸ - باغبان بیرون کن این گستاخ بادآورده را
شماره ۱۱ - گرچه دست سرو کوتاه است از دامان گل
شماره ۱۳ - از رمیدن ها خیال چشم آن وحشی غزال
شماره ۱۴ - نیست هر چند از لباس گل جدایی رنگ را
شماره ۱۹ - شکسته رنگی من با طبیب در جنگ است
شماره ۲۲ - شیرینی نشاط، جهان را گرفته است
شماره ۳۲ - در آن گلشن که آید در سخن لعل گهربارش
شماره ۳۷ - نفس شمرده زن ای بلبل نوا پرداز
شماره ۴۸ - ز شوخی ها به برق نوبهاران نسبتی دارد
شماره ۵۳ - نفس در سینه باد خزان می سوخت نومیدی
شماره ۷۰ - می تواند چنگ در فتراک زد خورشید را
شماره ۱ - ابر می بارد و من می شوم از یار جدا
شماره ۹ - صبا نو کرد باغ و بوستان را
شماره ۱۶ - بشکفت گلها در چمن، ای گلستان من بیا
شماره ۳۲ - شاخ نرگس را ببرد اینک صبا
شماره ۴۶ - زمانه حله نو بست روی صحرا را
شماره ۴۹ - بهار پرده برانداخت روی نیکو را
شماره ۶۴ - بشکفت گل در بوستان آن غنچه خندان کجا
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
