طبیعت

امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۷۶ - زلف تو هنوز تابدار است امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۲۷۷ - در چمن جان من سرو خرامان یکی ست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۲۲ - رخت ولایت چشم پر آب را بگرفت امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۲۹ - شکوفه غالیه بو گشت و باغ گل رنگ است امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۴۰ - هلال عید جهان را به نور خویش آراست امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۵۱ - شاخ گل از نسیم جلوه گر است امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۵۳ - شب گذشته ست و اول سحر است امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۳۸۲ - بهار آمد و گلهای بوستان بشکفت امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۵۲۴ - چون مرغ سحر از غم گلزار بنالد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۵۶۹ - به سالی کی چنین ماهی برآید؟ امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۵۹۶ - گر دلبر من بر من آید امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۴۲ - باز گل بشکفت و گلرویان سوی بستان شدند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۵۹ - سبزه ای سبز است و آب روشن و سرو بلند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۰۵ - مست من باز جدایی ز سر آغاز نهاد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۳۱ - سبزه ها می دمد و آب روان می آید امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۵۱ - هر کسی گاه جوانی تگ و پویی دارد سیف فرغانی غزلیات شماره ۵۶۱ - ای لب لعل ترا بنده بجان شیرینی امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۷۲ - یار باز آمد و بوی گل و ریحان آورد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۷۵ - باز بوی گل مرا دیوانه کرد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۷۷ - باز زهره مطربی آغاز کرد