شماره ۲۴۹ - صحرای جهان بی تو مرا تنگ آید
شماره ۲۵۰ - شب دوش نقاب قیر بر رخ چو کشید
شماره ۲۵۲ - یار ارچه زمن هیچ نمی آرد یاد
شماره ۲۵۳ - ماییم زدل دور و ز دلبر مهجور
شماره ۲۵۴ - او را چه تمتّع از جوانی باشد
شماره ۲۵۵ - چون دید دل من اثر سوز فراق
شماره ۲۵۶ - ای دلبر قصّاب نه سر می دهیَم
شماره ۲۶۹ - دوش این چشمم که دُرّ مکنون می ریخت
شماره ۲۸۰ - هنگام گل آمد به تماشا نرویم؟
شماره ۲۸۲ - یاری که نشد مرا به فرمان همه عمر
شماره ۲۸۳ - چون باد زمن می گذری چه توان کرد
شماره ۲۹۳ - با من بت من هیچ نکو عهد نشد
شماره ۴۳ - گفتم که یکی روز بپرسم خبرش
شماره ۳۵ - معشوقه عیان بود نمی دانستم
شماره ۹۵ - دل را غم تو سوخته جان خواهد کرد
شماره ۱۰۰ - تشویش دل خستهٔ ما از تو در است
شماره ۱۰۱ - زلف سیهت که مشک را زو گله هاست
شماره ۱۰۷ - وا می شنوم زگفت از هر جا من
شماره ۷ - ای دل به سری پر زهوس چتوان کرد
شماره ۹ - رویی نه که از هوای او بگریزم