رباعی ۸۷ - گل کاب صفا بر رخ مهوش زده بود
رباعی ۹۰ - از دست تو راضیم به آزردن خود
رباعی ۹۱ - آن خود که بود که در تو واله نشود؟
رباعی ۹۲ - جان از سر زلف دلپذیریت نرهد
رباعی ۹۳ - چون خیل غم تو در دل ریش آید
رباعی ۹۴ - دستارچه را دست تو در میباید
رباعی ۹۵ - زر در قدمت ریزم و حیفم ناید
رباعی ۹۸ - ای ماه، ز پیوستن من عار مدار
رباعی ۹۹ - دشمن گرو وصل ز من برد آخر
رباعی ۱۰۲ - آن زلف چو نافهٔ تتاری بنگر
رباعی ۱۰۵ - کردند دگر نگاربندان از ناز
رباعی ۱۰۷ - بس شب که به روز بردم، ای شمع طراز
رباعی ۱۱۲ - تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریش
رباعی ۱۱۳ - چشم ار چه به خون شد ز غم هجر تو غرق
رباعی ۱۱۴ - خالی داری بر لب چون قند، از مشک
رباعی ۱۱۸ - من خاک درم، تو آفتابی، ای دل
رباعی ۱۲۴ - ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غم
رباعی ۱۲۷ - نی بیتو مرا قرار باشد یک دم
رباعی ۱۲۸ - روزی شکن از زلف چو دالت ببرم
رباعی ۱۲۹ - دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم