شماره ۳۴۰ - پروانه تر از شمع روشن طلبد
شماره ۳۴۱ - مست تو کسی بود که چون آه کند
شماره ۳۴۲ - هر چیز که در جهان نمودی دارد
شماره ۳۴۳ - در راه حق انبیا چو انجم گشتند
شماره ۳۴۵ - از آل علی هر چه ترا دل باشد
شماره ۳۴۶ - بر مهر علی خوش نفسان میجوشند
شماره ۳۴۸ - با علم خدا عین یقین میباید
شماره ۳۴۹ - هر چند به حکمت شده یی فرد و وحید
شماره ۳۵۰ - گر خرقه عارفان بصد چاک بود
شماره ۳۵۱ - هر جانوری که در جهان باشد و بود
شماره ۳۵۷ - انوار فرشته از فلک میتابد
شماره ۳۵۸ - گر تن ز فروغ روح وامانده شود
شماره ۳۶۳ - تا پیر و معلم از تو خرم نشود
شماره ۳۶۴ - در راه طلب کسی بجایی برسد
شماره ۳۶۵ - بر علم و هنر گرچه کسش دق نرسد
شماره ۳۶۶ - آنرا که خیال دلفروزی باشد
شماره ۳۷۵ - گویم سخنی اگر ترا هوش بود
شماره ۳۷۷ - فرخنده سعادتی که معبود دهد
شماره ۳۷۹ - پرسید کسی که آخر آیا چه شود
شماره ۳۸۰ - شیخ است بر آن که کار خود نیک کند