شماره ۲۹۰ - هر ذره که صبر یار خود خواهد کرد
شماره ۲۹۱ - مستی که ندامت از شرابش باشد
شماره ۲۹۴ - آنان که بخلق از ره معنی نگرند
شماره ۳۰۳ - تعظیم خسان به جا و مسکن باشد
شماره ۳۰۷ - آنانکه به بند زینت و زیب تنند
شماره ۳۰۹ - می را که خمار در کمین است چه سود
شماره ۳۱۰ - گر عمر بکار می کنی حیف بود
شماره ۳۱۲ - ای پیر شکسته توبه سست نهاد
شماره ۳۱۳ - گر رخش هوای دل اسیرت نبود
شماره ۳۱۵ - شهوت نهلی که چون شرابت ببرد
شماره ۳۱۶ - کس در پی آزار دل افکار مباد
شماره ۳۱۷ - آدم که بعشق محرم یار بود
شماره ۳۲۰ - آنانکه بخوبی زنان مینازند
شماره ۳۲۴ - این غره عمر عاقبت سلخ شود
شماره ۳۲۸ - گلزار جهان که غیر خارش نبود
شماره ۳۳۰ - گردون تن ما چه خانه جان میکرد
شماره ۳۳۵ - نقش سخنم بنقش نقاش بود
شماره ۳۳۷ - تا رهزن خواب در سرایت نبرد
شماره ۳۳۸ - عمر تو اگر بخواب غفلت گذرد
شماره ۳۳۹ - هر چیز که در علم تو معلوم بود