شماره ۱۸۲ - شیر از که از آب و هوا خلدوش است
شماره ۱۸۳ - گر کار جهان ز غصه بی تاری نیست
شماره ۱۸۶ - گردر تر و خشک دهر گشتی همه هیچ
شماره ۱۸۷ - عیش و طرب جهان فانی همه هیچ
شماره ۱۸۸ - مست می وصل او اگر شیر بود
شماره ۱۸۹ - منعم همه مال و کسب زر میداند
شماره ۱۹۰ - زاهد زورع بر سر هر شی نرسد
شماره ۱۹۶ - زاهد که اساس دین برونق طلبد
شماره ۱۹۸ - کی ره سوی عشق عقل آگاه برد
شماره ۱۹۹ - آسیب نهان به خرمن ما نرسد
شماره ۲۰۳ - هر چند که صبح عیش ما کم بدمد
شماره ۲۰۷ - چون یار برون از دل پر خون نشود
شماره ۲۰۸ - برخیز که وصل ساقی از کف برود
شماره ۲۱۱ - ای آمده از عدم سوی ملک وجود
شماره ۲۱۲ - تا تیغ بر استخوان ز جورت نرسید
شماره ۲۱۳ - رسوایی ما ز تنگدستی خیزد
شماره ۲۱۵ - خوشباش که غم کلید شادی باشد
شماره ۲۱۹ - زان گرد گنه بذیل عشاق رسد
شماره ۲۲۶ - ای ساقی جان که جای فدای تو بود
شماره ۲۲۷ - گر دل ز غبار غم درون پاک کند