شماره ۳۴ - ساقی قدحی که کار دنیا همه هیچ
شماره ۳۵ - ساقی که ز آفتاب رخ مستم کرد
شماره ۳۶ - ساقی قدحی ورنه حزین خواهم مرد
شماره ۳۷ - ساقی قدحی که گر بتان ناز کنند
شماره ۳۸ - ساقی به بهشت اگر چه راهم بدهند
شماره ۳۹ - ساقی می اگر ز ساغر جم باشد
شماره ۴۰ - ساقی دل من طمع زیاری ببرید
شماره ۴۱ - ساقی قدحی که سوز داغم نرود
شماره ۴۳ - ساقی قدحی که هر که بیدار بود
شماره ۴۴ - ساقی ز ادب مست تو گر دور بود
شماره ۴۵ - ساقی بتو گر شویم همدم چه شود
شماره ۴۶ - ساقی ز غم تو هر که مدهوش شود
شماره ۴۷ - ساقی چو بکف جام شرابی گیرد
شماره ۴۸ - ساقی فرح از ساغر می میباشد
شماره ۴۹ - ساقی دو جهان کجا دمی غم ارزد
شماره ۵۰ - ساقی چو ستم غم نه باندازه کند
شماره ۵۱ - ساقی قدحی که جان فدای تو بود
شماره ۵۲ - ساقی چه صلاح از من مجنون آید
شماره ۵۳ - ساقی ز زمانه چند بیداد رسد
شماره ۵۴ - ساقی گل بخت هر که پژمرده بود