بخش ۶۲ - آگاه شدن کوش پیل دندان از نسب خویش
بخش ۳۴۹ - دیدن کاخی آباد و گفتگوی کوش آفریننده ی جهان با پیری فرزانه
بخش ۳۵۳ - دانش آموختن کوش از پیر
شماره ۲ - ای کرده غمت غارت هوش دل ما
شماره ۳ - اصل وگهر عشق ز کانی دگر است
شماره ۸ - تا بر سر ما سایهٔ شاهنشه ماست
شماره ۹ - از ما تو هر آنچه دیده ای سایهٔ ماست
شماره ۱۱ - مقصود وجود انس و جان آیینه است
شماره ۱۲ - این مرتبهٔارب چه حد مشتاقی است
شماره ۱۳ - عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست
شماره ۱۵ - گفتا: هر دل به عشق ما بینا نیست
شماره ۱۹ - ما را نه خراسان نه عراق است مراد
شماره ۲۰ - غم با لطف تو شادمانی گردد
شماره ۲۶ - با روی تو روی کفر و ایمان بنماند
شماره ۲۷ - در عشق تو شادی و غمم هیچ نماند
شماره ۲۸ - کار من و تو بی من و تو ساخته اند
شماره ۲۹ - صحرا به گل و لاله بیاراسته اند
شماره ۳۰ - عشاق تو از الست مست آمده اند
شماره ۳۱ - عشاق که آفتاب عالمتابند
شماره ۳۲ - ز آن پیش که نور بر ثریا بستند