شماره ۴۸ - او راست اگر هزار چیزم بخشند
شماره ۵۲ - زانجا که دلم به وهم در بند نبود
شماره ۵۵ - باید که جهانی دگر ایجاد شود
شماره ۵۶ - باید که دلت ز غصه در هم نشود
شماره ۶۰ - شرطست که روی دل خراشم همه عمر
شماره ۶۳ - خوابی که بود نشان بخت فیروز
شماره ۶۵ - چون درد ته پیاله باقی ست هنوز
شماره ۷۱ - داری چه هراس جان ستانی از مرگ؟
شماره ۷۴ - شام آمد و رفت سر به پابوس خیال
شماره ۸۳ - غالب آزاده موحد کیشم
شماره ۸۴ - غالب به گهر ز دوده زاد شمم
شماره ۸۶ - شرطست که بهر ضبط آداب و رسوم
شماره ۸۹ - زین سان که همیشه در روانی ماییم
شماره ۹۰ - نازم به نشاط این چنین برگشتن
شماره ۹۴ - هر چند توان بی سر و سامان بودن
شماره ۹۵ - ای تیره زمین که بوده ای بستر من
شماره ۹۶ - راهی ست ز عبد تا حضور الله
شماره ۹۷ - ای آن که گرفته ام به کوی تو پناه
شماره ۱۰۰ - ای جام شراب شادکامی زده ای
شماره ۱۰۱ - گر پرورش مهر نه زان دل بودی