قصیده ۵ - نیز نگیرد جهان شکار مرا
قصیده ۶ - نکوهش مکن چرخ نیلوفری را
قصیده ۷ - ای روی داده صحبت دنیا را
قصیده ۱۱ - پادشا بر کامهای دل که باشد پارسا؟
قصیده ۱۲ - خواهی که نیاری به سوی خویش زیان را
قصیده ۱۳ - خداوندی که در وحدت قدیم است از همه اشیا
قصیده ۱۴ - ای کرده قال و قیل تو را شیدا
قصیده ۱۵ - ای پیر، نگه کن که چرخ برنا
قصیده ۱۸ - بر من بیچاره گشت سال و ماه و روز و شب
قصیده ۱۹ - ای شب تازان چو ز هجران طناب
قصیده ۲۰ - ای روا کرده فریبنده جهان بر تو فریب،
قصیده ۲۲ - این جهان خواب است، خواب، ای پور باب
قصیده ۲۳ - ای غریب آب غریبی ز تو بربود شباب
قصیده ۲۴ - ای باز کرده چشم و دل خفته را ز خواب،
قصیده ۲۵ - بر تو این خوردن و این رفتن و این خفتن و خاست
قصیده ۲۶ - هر که چون خر فتنهٔ خواب و خور است
قصیده ۲۹ - آنکه بنا کرد جهان زین چه خواست؟
قصیده ۳۵ - هر که گوید که چرخ بیکار است
قصیده ۳۷ - بلی، بیگمان این جهان چون گیاست
قصیده ۳۸ - جز جفا با اهل دانش مر فلک را کار نیست