رباعی ۴۱ - یارب که در این دایرهٔ دیر مدار
رباعی ۴۵ - ای منشاء دانایی و ای مایه هوش
رباعی ۵۳ - ای آنکه به یکرنگی تو متصفم
رباعی ۶۵ - گر با تو گهی نظر کنم پنهانی
رباعی ۶۶ - ای درگه تو عید گه روحانی
سر آغاز - خامه برآورد صدای صریر
حکایت - اهل دلی ترک جهان کرده بود
حکایت - پادشهی بود ملایک سپاه
حکایت - جاهلی از گنج خرد تنگدست
حکایت - بود سفیهی به سفاهت علم
حکایت - بی درمی خار کشیدی به پشت
سر آغاز - زهی نام تو سر دیوان هستی
نظر اعتبار بر صورت عالم گشودن و راه سخن به گام عرفان طی نمودن در سر این معنی که درون از پردهٔ موجودات واجبالوجودی هست و برون از حلقهٔ کاینات معبودی که حرکت هر جانداری از قدرت اوست و کثرت تغییر عالم شاهد بر وحدت او
در منشاء انشاء این نامه غریبالمعانی و باعث تصنیف این نسخهٔ نادر بیانی
حکایت ناقل این مقاله و شکایت قایل این رساله در بیوفایی یاران ریایی و دلایل بر فضیلت گوشهٔ تنهایی
بیان خوابی و اظهار اضطرابی که ناظر را از راز پنهان از بیصبری خبر داده و داغ ناصبوریش بر جگر نهاده و حکایت مفارقت و شکایت مهاجرت
بیتابی ناظر از شعلهٔ جدایی و اضطراب نمودن از داغ بینوایی و خویشتن را بر مشق جنون داشتن و شرح درون خویش بر چهرهٔ معلم نگاشتن
در تعریف محیطی که موجش با قوس قزح برابری میکرد و کشتیش به زورق آفتاب سر در نمیآورد
آمدن ناظر و منظور به لشگرگاه اقبال و آگاهی شاه جهانپناه از صورت احوال و استقبال ایشان کردن و شرایط اعزاز بجای آوردن
در ستایش پروردگار