قصیده ۳۹ - ای به خور مشغول دایم چون نبات
قصیده ۴۰ - این تخت سخت گنبد گردان سرای ماست
قصیده ۴۲ - ای خردمند نگه کن که جهان برگذر است
قصیده ۴۵ - هر چه دور از خرد همه بند است
قصیده ۴۶ - سفله جهان، ای پسر، چو چشمه شور است
قصیده ۴۹ - ای نشسته خوش و بر تخت کشیده نخ
قصیده ۵۱ - از اهل ملک در این خیمهٔ کبود که بود
قصیده ۵۳ - این جهان بی‌وفا را برگزید و بد گزید
قصیده ۵۵ - ز جور لشکر خرداد و مرداد
قصیده ۵۹ - آن کن ای جویای حکمت کاهل حکمت آن کنند
قصیده ۶۲ - در درج سخن بگشای بر پند
قصیده ۶۷ - جان و خرد رونده بر این چرخ اخضرند
قصیده ۶۸ - بالای هفت چرخ مدور دو گوهرند
قصیده ۷۱ - ای خواجه جهان حیل بسی داند
قصیده ۷۵ - هر که جان خفته را از خواب جهل آوا کند
قصیده ۷۶ - کسی کز راز این دولاب پیروزه خبر دارد
قصیده ۷۷ - چون همی بوده‌ها بفرساید
قصیده ۸۱ - جز که هشیار حکیمان خبر از کار ندارند
قصیده ۸۸ - وعدهٔ این چرخ همه باد بود
قصیده ۹۰ - گویمت چگونه شود زنده کو هلاک شود:
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
