رباعی ۲۲ - دستم که به گوهر قناعت پیوست
رباعی ۴۲ - از تو طمعم یکی صراحی باده است
رباعی ۴۷ - تا حادثه قصد آل عمران کردست
رباعی ۵۶ - دل در هوس شراب گلرنگ خوشست
رباعی ۶۲ - تا دست امید ما شکستیم ز دوست
رباعی ۶۴ - تا خرمن آز را دلت پیمانهست
رباعی ۷۶ - گر بنده دو روز خدمتت را بگذاشت
رباعی ۸۲ - با دل گفتم که آن بتم دوش نهفت
رباعی ۹۸ - ای روزی خصم پیش خورد حشمت
رباعی ۱۰۱ - عمری جگرم خورد ز بدخویی چرخ
رباعی ۱۰۵ - با هرکه زبان چرخ رازی بگشاد
رباعی ۱۰۶ - با قدر تو آب آسمان ریخته باد
رباعی ۱۱۳ - آن نور که ملک یافت از روی تو فرد
رباعی ۱۱۴ - عاقل چو به حاصل جهان درنگرد
رباعی ۱۱۶ - بوطالب نعمه آن جهانی همه مرد
رباعی ۱۲۳ - بیننده که چشم عاقبتبین دارد
رباعی ۱۳۱ - سی سال درخت بخت من بار آورد
رباعی ۱۳۲ - در عرصهٔ ملکی که کمی نپذیرد
رباعی ۱۳۶ - رایت که جهان به پشت پای اندازد
رباعی ۱۴۰ - روزی که خرد سرشک رنگین ریزد