رباعی ۲۴ - ای بوده مرا ز جسم و جان هیچ به دست
رباعی ۳۲ - بر سبزه نشست میپرستان چه خوشست!
رباعی ۳۵ - دل بندهٔ بوی عنبر آمیز گلست
رباعی ۳۹ - مقصود ز هر حدیث و هر زمزمه اوست
رباعی ۴۳ - ای طلعت نور گسترت به در بهشت
رباعی ۴۵ - دل در غم او بکاست، میباید گفت
رباعی ۴۷ - شد درد بر پای فلک فرسایت
رباعی ۴۸ - ای پیش تو ماه تا به ماهی همه هیچ
رباعی ۴۹ - بنمود بمن یار میان، یعنی هیچ
رباعی ۵۲ - شمع از دل سوزنده خبر خواهد داد
رباعی ۵۷ - هر کس که ز کبر و عجب باری دارد
رباعی ۶۱ - گل گفت: مهل، که باد بویم ببرد
رباعی ۶۶ - در باغ شدی، سر و سر افشانی کرد
رباعی ۷۲ - مشنو تو که: گل بیسر خاری باشد
رباعی ۸۵ - یارب! نه دلم بستهٔ غمهای تو بود؟
رباعی ۸۶ - هر چیز که در دو کون جز روی تو بود
رباعی ۹۶ - یارب، جبروت پادشاهیت که دید؟
رباعی ۹۷ - یاران، خرد خوار و خجل نیست پدید
رباعی ۱۰۸ - رفتم بر آن شمع چگل مست امروز
رباعی ۱۱۰ - در عالم کج نهاد پر پیچ و خمش