شماره ۱۱ - هر چند ز ننگِ خود خبردار نهایم
شماره ۱۲ - دردا که دلم واقف آن راز نشد
شماره ۱۳ - هم عقل درین واقعه مضطر افتاد
شماره ۱۴ - از معنی عشق اسم میبینم و بس
شماره ۱۵ - جان گرچه درین بادیه بسیار شتافت
شماره ۱۷ - دل بر سرِ این راه خطرناک بسوخت
شماره ۲۲ - شد رنجِ دلم فَرِهْ چه تدبیر کنم
شماره ۲۳ - دل والِه و عقل مست و جان حیران است
شماره ۲۴ - دل او کاکح دیدار نداشت
شماره ۲۶ - جان معنی لطف و قهر نتواند بود
شماره ۲۷ - هم قصّهٔ یار میبنتوان گفتن
شماره ۲۸ - نه هیچ کس از قالب دین مغز چشید
شماره ۲۹ - این درد جگرسوز که در سینه مراست
شماره ۳۰ - از دست بشد تن و توانم چه کنم
شماره ۳۲ - تیری که ز شستِ حکمِ جانان گذرد
شماره ۳۵ - زلفت که از او نفع و ضرر در غیب است
شماره ۴۰ - دل سِرّ تو در نو و کهن بازنیافت
شماره ۴۵ - چون کار ز دست رفت گفتار چه سود
شماره ۴۹ - جز جان، صفت جان، که تواند گفتن
شماره ۵۰ - جانی که به رمز، قصّهٔ جانان گفت