غمگین

اوحدالدین کرمانی الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب شماره ۶۸ - با عشق هزار قصّه گفتیم و شنید اوحدالدین کرمانی الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب شماره ۲۳۶ - دست من و دامن تو امشب زنهار اوحدالدین کرمانی الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب شماره ۲۴۵ - یارم به سفر چو راه رفتن بگزید اوحدالدین کرمانی الباب السادس: فی ما هو جامع لشرایط العشق و المشاهَده و الحسن و الموافقه و ما یلیق بهذا الباب شماره ۲۶۹ - دوش این چشمم که دُرّ مکنون می ریخت اوحدالدین کرمانی الباب الثامن: فی الخصال المذمومة و ما یتولد منها شماره ۹۵ - دل را غم تو سوخته جان خواهد کرد اوحدالدین کرمانی الباب التاسع: فی السفر و الوداع شماره ۱۲ - روزیت به مهر من نمی سوزد دل اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۱ - هنگام بهار آمد و من بی رخ یار اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۲۸ - امشب طرب تمام در دلها نیست اوحدالدین کرمانی الباب العاشر: البهاریات شماره ۶۰ - ای شمع هوای دلفروزی داری اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۲۹ - آن خط که از آن ماه دل افروز دمد اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۳۱ - گر دل زتو بگسلد فراموشش باد اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۳۴ - گفتم که شبی با تو توانم دم زد؟ اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۴۶ - دانی که چرا سیاه گشت آن رخسار اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۵۰ - بر دل که مقام تست گر نیش زنی اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۷۱ - بی روی تو دل گفت چه کار آید ازو اوحدالدین کرمانی الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان شماره ۹۸ - ای غم تو مراد من به جان در مشکن اوحدالدین کرمانی رباعیات الحاقی شماره ۲ - هجرانت بدان صفت [که] بگداخت مرا اوحدالدین کرمانی رباعیات الحاقی شماره ۱۰ - زین گونه که حال ناپسندیدهٔ ماست اوحدالدین کرمانی رباعیات الحاقی شماره ۱۳ - دوش از سر پای یار با من بنشست اوحدالدین کرمانی رباعیات الحاقی شماره ۲۸ - یار آمد و گفت خسته می دار دلت