شماره ۴۶ - بر دل فزود خال تو داغی دگر مرا
شماره ۱۰۵ - برویم میشوی خندان و چشمم از تو خونریزست
شماره ۱۰۷ - فروغ حسن تو از آه سوزناک منست
شماره ۱۴۶ - یار باید که غم یار خورد یار کجاست
شماره ۱۷۱ - فراوشم شود چندان کزو بیداد می آید
شماره ۱۸۱ - از جور گلرخان دل من خوار و زار شد
شماره ۱۹۷ - چه شد که از همه جا بوی درد می آید
شماره ۲۰۶ - شبها گذشت و چشم من یک لحظه آرامی ندید
شماره ۲۴۱ - میخواره ی مرا لب خندان نگه کنید
شماره ۲۵۱ - دل سوزان من از نکهت نوروز نگشاید
شماره ۲۵۲ - چکند دل که بدوران غمت خون نخورد
شماره ۲۸۱ - درون سینه ام این نیم جان کز بهر ماهی بود
شماره ۲۹۱ - در هر که نیست نشأه درد تو مرده باد
شماره ۲۹۳ - تو گر زارم کشی غمخوار جان من که خواهد شد
شماره ۳۲۵ - رخ برفروز و خون دلم را روانه ساز
شماره ۳۳۸ - برغم من بحریفان می شبانه مکش
شماره ۳۴۸ - گر بنگری در آینه روی چو ماه خویش
شماره ۳۶۰ - ترک یاری کردی از وصل تو یاران را چه حظ
شماره ۳۹۱ - هرگز به وصلت ای گل رعنا نمی رسم
شماره ۴۱۲ - شب آن بدمهر را با غیر چون یکرنگ میدیدم