رباعی ۳۰ - مجنون به من بی سر و پا میماند
رباعی ۳۶ - ازدیده ز رفتن تو خون میآید
رباعی ۵۰ - تا در ره عشق آشنای تو شدم
رباعی ۵۱ - امشب همه شب ز هجر نالان بودم
بیان ظلمت شب دوری و اظهار محنت مهجوری و شرح حال ناظر دور از وصال منظور و صورت احوال او در پایداری
خبر یافتن منظور از رفتن ناظر و برون آمدن از شهر آشفته خاطر و به کاروان مقصود رسیدن و از نامهٔ ناظر شادمان گردیدن
نامه جنون ناظر در کشتی و به طوق دیوانگی گردن نهادن
خواب دیدن منظور را و زنجیر پاره ساختن وصیت جنون در بیان مصر انداختن
گفتار در رفتار خادمان شیرین به طلب نزهتگاه دلنشین و پیدا نمودن دشت بیستون و خبردادن شیرین را
در صفت مرغزاری که شیرین در آنجا آسایش نموده و گفتگوی او با دایه در ستایش حسن خویش
در افزونی محبت فرهاد و شور عشق او در فراق شیرین
پاسخ دادن شیرین پرستاران را
رباعی ۲ - با آن که دلم از غم هجرت خونست
رباعی ۱۶ - چون کشته ببینیام، دو لب گشته فراز
رباعی ۱۸ - بر عشق توام، نه صبر پیداست، نه دل
رباعی ۲۰ - یوسف رویی، کزو فغان کرد دلم
رباعی ۲۲ - در منزل غم فکنده مفرش ماییم
رباعی ۲۷ - ای نالهٔ پیر خانقاه از غم تو
شماره ۵۳ - فغان ازین غراب بین و وای او
رباعی ۳ - تاریک شد از مهر دل افروزم روز