غزل ۳۱۳ - صد دشنه بر دل میخورم وز خویش پنهان میکنم
غزل ۳۱۵ - کاری مکن که رخصت آه سحر دهم
غزل ۳۳۰ - مرا با خار غم بگذار و گشت باغ و گلشن کن
غزل ۳۳۴ - چه کم میگردد از حشمت بلاگردان نازم کن
غزل ۳۷۳ - سوی بزمت نگذرم از بس که خوارم کردهای
غزل ۳۸۲ - چون کوه غم تاب آورد جسمی بدین فرسودگی
غزل ۳۸۸ - ای از گل عذارت هر مرغ را نوایی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۶ - قصیده
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۰ - در ستایش علی (ع)
شمارهٔ ۱ - در ستایش یکی از حاکمان شرع
از نامهٔ پرسوز و گدازی که شاعر شوریده دل به دلدار سفر کردهٔ خود نگاشته است
شرح پریشانی
سوگواری بر مرگ دوست
سوگواری بر مرگ شاه
سوگواری بر مرگ شرفالدین علی
رباعی ۳ - شد یار و به غم ساخت گرفتار مرا
رباعی ۴ - جان سوخت ز داغ دوری یار مرا
رباعی ۷ - آن سرو که جایش دل غم پرور ماست
رباعی ۱۲ - جز فکر جدا شدن ز دلدارم نیست
رباعی ۲۴ - دل زان بت پیمان گسلم میسوزد