غزل ۲۲۹ - ما از عراق جان غم آلود میبریم
غزل ۲۳۲ - ای قوم الغیاث که کار اوفتادهایم
غزل ۲۶۸ - ز باغ عافیت بوئی ندارم
غزل ۲۷۲ - دلا زارت برون نتوان نهادن
غزل ۲۷۵ - سوختم چون بوی برناید ز من
غزل ۲۷۷ - غصهٔ آسمان خورم دم نزنم، دریغ من
غزل ۲۸۳ - از عشق دوست بین که چه آمد به روی من
غزل ۲۸۹ - تا دل غم او دارد نتوان غم جان خوردن
غزل ۲۹۲ - درد دل گویم از نهان بشنو
غزل ۲۹۳ - آخر چه خون کرد این دلم کامد به ناخن خون او
غزل ۲۹۴ - تو چه دانی که من از وفا چه نمودم به جای تو
غزل ۳۰۹ - سرمستم و تشنه، آب در ده
غزل ۳۱۲ - ای دل به جفات جان نهاده
غزل ۳۱۷ - از زلف هر کجا گرهی برگشادهای
غزل ۳۳۶ - باز از کرشمه زخمهٔ نو در فزودهای
غزل ۳۳۹ - آن لعل شکر خنده گر از هم بگشایی
غزل ۳۴۱ - یا وصل تو را نشانه بایستی
غزل ۳۵۰ - کاشکی جز تو کسی داشتمی
غزل ۳۸۰ - ای دیده ره ز ظلمت غم چون برون بری
غزل ۳۸۹ - داور جانی، پس این فریاد جان چون نشنوی