رباعی ۱۱۱ - زلفی، که به ناز و درد سر داشتهایش
رباعی ۵۸۷ - بعضی به صفات حیدر کرارند
رباعی ۶۷۸ - در لشکر عشق چونکه خونریز کنند
رباعی ۱۱۶۷ - با درد بساز چون دوای تو منم
رباعی ۱۳۰۱ - لا الفجر بقینة و لا شرب مدام
رباعی ۱۳۰۵ - ما بادهٔ ز خون دل خود مینوشیم
رباعی ۱۴۶۷ - در عشق تو شوخ و شنگ باید بودن
رباعی ۱۴۹۹ - گر کشته شوم به نزد و پیکار تو من
تکبیت ۲۸۳ - خوش بود در قدم صافدلان جان دادن
تکبیت ۳۸۷ - از خون چو داغ لاله حصار دل من است
تکبیت ۵۰۱ - در طلب، ما امّت پروانهایم
تکبیت ۸۷۱ - همچو پروانه جگرسوختهای میباید
تکبیت ۱۴۲۰ - شادم به مرگ خود که هلاک تو میشوم
تکبیت ۱۵۰۰ - لب نهادم به لب یار و سپردم جان را
(۶) حکایت سلطان ملکشاه با پاسبان
(۱۲) حکایت رندی که ازدکانی چیزی میخواست
الحکایه و التمثیل
شماره ۱۷ - دل بر سرِ این راه خطرناک بسوخت
شماره ۲۰ - در بادیهٔ تو منزلی میباید
شماره ۲۲ - در عشق رخت علم و خرد باختهام